يکشنبه ٠١ ارديبهشت ١٣٩٨ |
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
اخبار > کهف الشهدا؛
 


  چاپ        ارسال به دوست

کهف الشهدا؛

 

کهف الشهدا؛ این جا مگر می شود نماز عشق نخواند و اشک نریخت

برای نیامده ها و ندیده ها می گویم بالای یک کوه در شمالی ترین نقطه تهران، در منطقه ولنجک یا سرراست تر آدرس بدهم درست بالای دانشگاه شهید بهشتی کوهی است با یک دالان نورانی. نامش را گذاشته اند کهف الشهدا.
حتما شنیده ای سرگذشت اصحاب کهف را. داستان غار و یاران غارنشین. این جا هم غار است. بالای کوه، در آرامش، سکوت و البته معنویت بی بدیل. همیشه برای شروع گزارش هایم دنبال چیزی می گشتم تا برای خواندن جذابش کند اما این بار نه دنبال شروع جذابم و نه به دنبال نکته ای که با ذکرش شما تا انتهای گزارش همراهم باشید، چون موضوع آن قدر جذاب است که برای گفتنش نیاز به حاشیه نیست.
این جا کهف الشهداست. شمال تهران بالای یک کوه درون یک دالان. آن پایین قبل از این که به دنبال تابلوها به کهف الشهدا برسیم شلوغ بود و پر دغدغه اما این جا فقط سکوت است، فقط آرامش، آرامشی که میخکوبم کرد تا به هوای نوشتن چند دقیقه بیشتر پیش فرزندان روح ا... بمانم. این جا آن قدر کشش دارد که دیگر نیازی به توصیف آن چنانی نیست. قبل از آن که به کهف الشهدا بیایم تنها تصویری از مقام معظم رهبری را که مقابل ورودی کهف الشهدا ایستاده اند، دیده بودم، نمایی بسته از کوه و مقام معظم رهبری که نمی دانم متفکرانه به چه می اندیشند.

حرم شهدای گمنام کهف الشهدا-منطقه ولنجک تهران

اما حالا این جا کنار فرزندان روح ا... می نویسم. حالا که شهدا از بین این همه روزمرگی مرا میهمان خود کرده اند، نمی شود به کهف الشهدا آمد، کنار مزار ۵ شهید گمنام نشست، نماز عشق نخواند و اشک نریخت. این جا روی تابلویی نوشته مظلومیت نشانه فرزندان روح ا... است. مظلومیت جوان ۲۴ ساله ای که در تک دشمن در شلمچه به شهادت رسید و این جا آرام خوابیده، مظلومیت جوان ۲۳ ساله ای که در حمله دشمن به میمک شهید شد. از بعدی هم بگویم؟ آری فقط ۲۲ سال سن داشته و در عملیات محرم شهید شده است. آن یکی از جزیره مجنون به جمع شهدا پیوست و با ۲۲ سال سن یار انبیا و اولیا شد. سن و سال دارترینشان هم ۲۵ ساله است شهید گمنامی که در عملیات محرم جواز بهشتی شدن را گرفت.

کهف الشهدا
حضور مقام معظم رهبری در حرم شهدای گمنام کهف الشهدا - 29/4/86
نمی دانم چند نفرتان با دیدن عکس مقام معظم رهبری به کهف الشهدا آمده اید و عطر بی نظیر این دالان کوچک و دنج را استشمام کرده اید. برای نیامده ها و ندیده ها می گویم بالای یک کوه در شمالی ترین نقطه تهران، در منطقه ولنجک یا سرراست تر آدرس بدهم درست بالای دانشگاه شهید بهشتی کوهی است با یک دالان نورانی. نامش را گذاشته اند کهف الشهدا. برای بالا آمدن باید حتما عاشق باشی تا مسافت ۵۰۰-۶۰۰ متری دامنه را تا مزار شهدا در جاده ای خاکی بالا بیایی. باید حتما عاشق باشی تا از تمام آن چه در پایین کوه است دل بکنی و ساعتی میهمان فرزندان روح ا... باشی.

با تمام این سختی ها بالا می آیم. یک محوطه بزرگ و البته بدون زائر. ساکت ساکت است. تنها صدای تکان خوردن پرچم های ایران و یامهدی ادرکنی است که گوشت را نوازش می دهد. قبل از ورود روی تابلویی نوشته با کفش وارد نشوید و در داخل محوطه کهف شمع روشن نکنید. قبل از این که کفش هایم را در آورم عکس معروف آقا را می بینم، نه، معلوم است که خیلی دیر آمده ام و دیگر از آن دیوار سنگی که با رنگ، سفیدش کرده بودند و از آن در آهنی خبری نیست. حالا در و دیوار غار را با سنگ تزئین کرده اند. در را که باز می کنم یک اتاق بیشتر نیست، یک اتاق با ۵ سنگ مزار، ۵ سنگی که تمامی شان یک اسم دارند «شهید گمنام» و همگی فرزند روح ا... اند. یک اتاق است و یک دنیا عشق، واردش که می شوی حالت دگرگون می شود. قلبت تندتر می زند، دوست داری بنشینی و با فرزندان روح ا... خلوت کنی. پیش خودم می گویم خوشا به حال ما که شما این جا بالای سرمان هستید. فرزندان خمینی! از برکت وجود شماست که آن پایین در داخل دانشگاه، هزاران دانشجو علم می آموزند، از برکت وجود شما و پدر پیرتان است که ایران و ایرانی در مقابل تمام تهدیدها و فشارها کمرش استوار است. بچه های خمینی! کاش زودتر از این ها شما را پیدا می کردم، کاش این قدر دیر به دیدنتان نمی آمدم، کاش وقتی می شد هر هفته به زیارتتان بیایم و کمی از آرامش بی نظیر کهف الشهدا رابا خود به پایین این کوه ببرم.

حرم شهدای گمنام کهف الشهدا-منطقه ولنجک تهران

هنوز هم با این که یک ساعتی از حضورم در کهف الشهدا می گذرد، مبهوت بزرگی شهیدانی هستم که مزارشان چنان آرامشی به قلبم داده که توان دل کندن را از این جا ندارم. دل کندن از در و دیواری که تنها با چندمتر گونی و شعرهای نوشته شده روی گونی تزئین شده، «بوسیدنی است سنگ مزار شهید عشق، بوییدنی است تربت پاک گدای دوست ...»
کهف الشهدا با این که خادمی هم ندارد و دفتری هم که پایین کوه به صورت کانکس گذاشته اند، تعطیل است، منظم است. از چادرنمازهای گلداری که گوشه اتاق مرتب تا شده اند تا تسبیح های رنگارنگی که به دیوار آویخته اند. قرآن و مفاتیح ها هم منظم کنار هم چیده شده اند گویی یک نفر شبانه روز این جا است تا خانه شهیدان گمنام را آب و جارو کند.از این بالا تمام تهران و شلوغی هایش مشخص است و از همه مهم تر دستی که بر سر ماست تا آرام باشیم. گویی شهیدان گمنام کهف الشهدا دستشان را بر سرمان گذاشته اند تا در این همه شلوغی و دغدغه آرام باشیم. مظلومیت فرزندان روح ا... را این جا می توان دید، وقتی قبل از این که به زیارتشان بیایم داستان هجرتشان را به غار شنیدم، روزی که قرار بود در سال ۸۶ میهمان اهالی ولنجک شوند.

کهف الشهدا
نمایی از تشییع شهدای گمنام کهف الشهدا در منطقه ولنجک

مسئول امور شهدای گمنام بنیاد حفظ آثار و ارزش های دفاع مقدس می گفت: برای محل دفن این شهدا سردار باقرزاده، رئیس بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس، تفألی به قرآن زدند و آیه ۱۶ سوره کهف همه را مبهوت کرد، آیه ای که از پناه بردن اصحاب کهف به غار می گفت. بعد از تفأل به قرآن بود که این غار را در منطقه پیدا کردیم و شهدا دورتر از هیاهوی روزانه در غار آرمیدند. ۵ شهید گمنام کهف ۲۸ خرداد سال ۸۶ به غار آمدند. عکس آقا که کنار در کهف الشهدا ایستاده اند، مربوط به زیارتی است که رهبر معظم انقلاب در سحرگاه لیلةالرغائب همان سال از مزار شهدا داشتند تا زودتر از همه به زیارت بچه های روح ا... بیایند. حالا شهدای کهف سه سال است میهمان غارند، غاری که به گفته مسئول امور شهدای گمنام بنیاد زمین های پایین دستش تحت مالکیت تعاونی مسکن سازمان جنگل هاست و اجازه ساخت جاده و امکانات دیگر را به بنیاد حفظ آثار نمی دهد.
مسئول امور شهدای گمنام بنیاد هم گلایه داشت چون شهیدانی که او مسئول رسیدگی به امورشان است این جا هم گرفتار ثروت های دنیایی عده ای شده اند و بنیاد حفظ آثار چشم انتظار کمک سازمانی است تا با جایگزین کردن قطعه زمینی راه را برای رسیدن زائران به کهف الشهدا هموار کند. البته شهرداری کمکهای زیادی کرده ولی آیا در مقابل این همه ایثار کافی است؟ این جا با این که خادم هم ندارد ولی می گویند روزهای پنج شنبه و جمعه تا دلت بخواهد زائر و عاشق دارد، جمعه ها دعای ندبه می خوانند و شب های جمعه هیئت ها به زیارتشان می روند. این جا خادم و امکانات رفاهی ندارد اما تا دلت بخواهد عاشق دارد. کسانی که حاضرند این همه راه بیایند تا لحظاتی همسایه فرزندان روح ا... باشند.
این جا در کنار شهدا بودن فقط آرامش است. آرامش، معنویت و تفکری که خواه ناخواه با دیدن سنگ مزار فرزندان روح ا... وجودت را تسخیر می کند. روی یکی از کاغذها که بر دیوار کهف الشهدا زده اند می نویسم شیعیان مدیون خون شمایند ای نظر کردگان خانه دوست، شفاعت ما فراموشتان نشود.مسیر را پایین می آیم و التماس دعا دارم از شما که شاید روزی گذرتان بر کهف الشهدا بیفتد، شمایی که حتما با نفس کشیدن در این اتاقک دنج به فکری عمیق فرو خواهید رفت. زیارتتان قبول.

علیرضا کافی از روزنامه خراسان

ارسال " رحمت الله مداح

 

 


٠٨:٣٠ - يکشنبه ٢ آذر ١٣٩٣    /    عدد : ٦٦٦٩٢    /    تعداد نمایش : ٤٤٢١


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج





/i
    اخبار گنجینه   یادداشت   گفتگو   نوشته های شما

    بیسیم چی   زخم های متبرک   مخابرات و جبهه ها   یاد یاران

 

بازديدکنندگان اين صفحه: 62962    |    بازديدکنندگان امروز : 116     |    کل بازديدکنندگان :  2509723    |    بازديدکنندگان آنلاين :  2    |    زمان بارگزاري صفحه :  0.22 ثانیه

كلیه حقوق مادی و معنوی این سامانه متعلق به مخابرات منطقه تهران می باشد