زندگينامه شهید امیر عسگری کچوسنگی         


     *نگاهی به زندگي شهید امیر عسگری کچوسنگی         *

بسم الله الرحمن الرحیم


 

ننام شهید : امیر عسگری کچوسنگی                                         محل شهادت : تهران
نام پدر : حسین                                                                سن شهادت : 30 سال
تاریخ تولد :  1343                                                            آخرین سمت : اپراتور
محل تولد :تهران                                                               میزان تحصیلات : سوم راهنمایی
تاریخ شهادت : 25/12/73                                                    محل خدمت : شرکت سهامی مخابرات استان تهران
سمت در منطقه : اداره کل خدمات مخابراتی (پیش گروهان شهید رجایی)


خلاصه :

در سال 5/3/1343 در تهران متولد شد. در سال 1360 به جبهه رفته و اسیر شد بعد از آزادی به استخدام
شرکت درآمد ، در سال 1372 ازدواج نموده که ثمره آن یک فرزند پسر می باشد اما بعد از سالها درد و رنجی
که بر اثر ضایعات شیمیائی بر پیکر او وارد شده بود دعوت حق را لبیک گفته به یاران شهیدش پیوست .


مزار : بهشت زهرا (قطعه 50 ردیف 8 شماره 13)


زندگی نامه :
شهید امیر عسگری در تاریخ 5/3/1343 در خانواده ای مذهبی و کم در آمد در تهران به دنیا آمد. از همان کودکی ویژگی هایی در او دیده می شد که با دیگر فرزندان فرق داشت. عشق به قرآن و دین، از همان نوجوانی در او دیده می شد، به طوری که با پیروزی انقلاب، به عضویت بسیج درآمد. ایشان چند مرتبه در بسیج زخمی شد. یک بار در هنگام انتخابات ؛ تیر به او اصابت کرد و یک بار هم هنگام سرکشی و نگهبانی از روی پشت بام مسجد به زمین افتاد و هر دو دست او شکست. امیر عسگری در عملیات های زیادی شرکت کرد. در چند عملیات به شدت مجروح شد و پس از درمان دوباره به جبهه بر می گشت. قبل از عملیات آخر، به مدت 7 روز در تهران مرخصی بود و تصمیم گرفت دوباره به جبهه برگردد. لذا رضایت مادر را جلب کرد و به جبهه اعزام شد. در سال 1365 در عملیات کربلای 5 مفقود الاثر شد، و تا چهار سال از او خبری نبود. بعد از آمدن اسرا، متوجه شدیم که شهید امیر عسگری جزء اسرا هست.
در عراق هم از فعالیت های خود دست بر نمی داشت و به ساختن مهر برای نماز، اجرای مراسم مذهبی، گرفتن مراسم رحلت امام و برگزاری دعا می پرداخت که مورد شکنجه های فراوان قرار می گرفت.
بالاخره ایشان در دی ماه 69 به وطن بازگشت و در محل کار قبلی خود ( در اداره ی مخابرات ) مشغول به کار شد.
دو سال بعد از آزادی از اسارت، ازدواج کرد، و ثمره ی این ازدواج، پسری به نام محمد مهدی است. این شهید بزرگوار به علت جراحتهای شیمیایی که در موقع اسارت به او وارد آمده بود، به درجه ی رفیع شهادت نایل آمد.

 


 
روحش شاد
    راهش پر رهرو 
  و يادش گرامي باد